Celem tego spotkania będzie zaglądanie do głowy — ale spokojnie, bez narzędzi chirurgicznych!   Będziemy wspólnie tropić przekonania, które zamiast dodawać skrzydeł, ciągną nas w dół jak niewidzialne kotwice. Z pomocą NVC rozbroimy wewnętrznych krytyków, przetłumaczymy „muszę!” na „chcę” i sprawdzimy, czy to, co myślimy, naprawdę nam służy.

Na tym spotkaniu przyjrzymy się staremu znajomemu — poczuciu odpowiedzialności za to, co czują inni. Dowiesz się, dlaczego to nie twoja wina, że ktoś się zdenerwował (naprawdę!) i jak okazywać empatię bez noszenia cudzych emocji jak plecaka pełnego kamieni. Rozbroimy „przez ciebie jest mi smutno” i nauczymy się, jak być w kontakcie, a nie w poczuciu winy.

A co, jeśli nic nie musisz, tylko możesz wybrać? Brzmi podejrzanie?   Na tym warsztacie przyjrzymy się słowom, które brzmią jak wyrok („muszę”, „powinienem”, „nie mam wyjścia”) — i sprawdzimy, co się dzieje, gdy zamienimy je na świadomy wybór. Odkryjesz, że za każdą decyzją stoi potrzeba — i że nawet zmywanie naczyń może być wyborem (tak, serio!). Będzie o wolności, odpowiedzialności i... zaskakującej lekkości życia, gdy przestajemy być ofiarą własnego „trzeba”.

Sprawdzimy razem, co robić, kiedy ktoś zalewa nas złością, a my mamy ochotę schować się pod koc albo... odpłacić pięknym za nadobne. Nauczysz się słuchać złości tak, by nie brać jej do siebie (ani na siebie), rozpoznawać, co naprawdę kryje się za obwinianiem, i jak odpowiadać z empatią. Będzie o tym, jak nie wsiadać do emocjonalnego rollercoastera innych osób i nie wyrażać niemej zgody na bycie workiem treningowymi.

Poczucie winy potrafi być jak wewnętrzny alarm, który włącza się zawsze wtedy, gdy wybieramy siebie, stawiamy granice albo po prostu... nie spełniamy cudzych oczekiwań. Na tym spotkaniu rozłożymy winę na czynniki pierwsze, zobaczymy, jakie potrzeby za nią stoją i poszukamy innych sposobów dbania o relacje — bez biczowania się. Będzie

o odpowiedzialności, wolności i czułym „tak” dla siebie — nawet jeśli inni nie biją braw.

Niektóre słowa działają jak zaklęcia — wystarczy je usłyszeć, a natychmiast zastygamy, gotujemy się lub wybuchamy. Serce przyspiesza, oddech się spłyca, a cała nasza empatia znika jak zaczarowana. Na tym spotkaniu dzięki ćwiczeniu intensywności — czyli podawaniu trudnych komunikatów w małych dawkach i bezpiecznym otoczeniu — odzyskamy dostęp do swojej wewnętrznej mocy. Trochę jak emocjonalne morsowanie: krótkie zanurzenia w tym, co trudne, ale

w bezpiecznych warunkach. Nauczymy się, jak nie dać się porwać impulsom i jak wracać do siebie — nawet wtedy, gdy grunt pod nogami zaczyna się chwiać.

Czasem ktoś powie dwa zdania, a my już wiemy wszystko: typowy Janusz, naczelny specjalista od: „wiem lepiej”. Etykieta przyklejona, kontakt z człowiekiem — zerwany. Na tym spotkaniu będziemy zdzierać te naklejki (bez użycia zmywacza!), żeby sprawdzić, co naprawdę kryje się pod spodem. Dzięki procesowi transformacji obrazu wroga spojrzymy na trudne relacje jak na nieporadne próby zaspokojenia potrzeb, a nie personalne zamachy na nasz święty spokój. Będzie o tym, jak odklejać się od swoich racji i łapać kontakt tam, gdzie do tej pory był tylko mur z cegieł typu „on zawsze”, „ona nigdy”.

Bywa, że po kilku warsztatach NVC jesteśmy gotowi na szczere rozmowy... a potem z ust wypada nam coś w stylu: „Kiedy widzę, że nie wyniosłeś śmieci, czuję frustrację, bo potrzebuję współpracy. Czy byłbyś gotów…?”. I nagle słyszymy: „Ojej, mleko się gotuje!” — i po rozmowie. 

Na tym spotkaniu weźmiemy głęboki oddech i przypomnimy sobie, że empatia to nie teatr z listą kwestii do wyklepania, tylko spotkanie dwojga ludzi. Będzie o tym, jak mówić z serca, bez formułek, nie gubiąc sensu i siebie po drodze. Odczarujemy język, rozgrzejemy śmiechem i zamkniemy cykl tak, jak lubimy najbardziej — lekko, prawdziwie i totalnie po swojemu.